|
Ksiądz kanonik Andrzej Szewciw dekretem ks. Biskupa Adama
Dyczkowskiego z dnia 24 czerwca 1997 r. zostaje mianowany Proboszczem naszej
parafii. Wprowadzenia dokonał ks. Dziekan Antoni Sroka w czasie Mszy św.
odpustowej przy kościele filialnym pw. Św. Apostołów Piotra i Pawła w dniu 29
czerwca 1997 r.
Ks. Andrzej Szewciw, urodził się 17 lutego 1951 r. w Krośnie Odrzańskim.
Po ukończeniu Technikum Budowlanego w Zielonej Górze w roku 1972 rozpoczął
studia filozoficzno– teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym w Gościkowie-
Paradyżu. Święcenia kapłańskie otrzymał 30 kwietnia 1978 r. w Gorzowie Wlkp. z
rąk ks. Bp Wilhelma Pluty. W latach 1978- 1982 odbył studia specjalistyczne z
biblistyki na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, które uwieńczył pracą
doktorską pt. Posłuszeństwo według Nowego Testamentu.
Następnie pracował jako duszpasterz w parafii pw. Św. Henryka w Sulęcinie.
Od 1 października 1983 r. był profesorem w Wyższym Seminarium Duchownym w
Gościkowie– Paradyżu. Wykładał egzegezę ST, introdukcję do Pisma Świętego, język
grecki, teologię biblijną. W latach 1984- 1987 był odpowiedzialny za bibliotekę
i czytelnię seminaryjną oraz pełnił funkcję prefekta.
W roku 1986/1987 przebywał w Rzymie na Papieskim Instytucie Biblijnym.
W latach 1990- 1993 pełnił urząd wicerektora Wyższego Seminarium Duchownego.
Prowadził wykłady z biblistyki także w Gorzowskiej Sekcji Papieskiego Fakultetu
Teologicznego we Wrocławiu, Sekcji w Gorzowie Wlkp. Odznaczony tytułem kanonika
gremialnego Zielonogórskiej Kapituły Kolegiackiej pw. Św. Jadwigi.
06 lipca 1997 r. ks. Proboszcz Andrzej Szewciw zwrócił się do swoich
parafian w Zbąszynku z apelem o składanie ofiar na prace remontowe przy
kościołach i na plebani.
W czasie wakacji 1997 r. wykonano sporo prac remontowych i porządkowych,
także przy udziale wielu parafian. Należy tu wymienić m.in.
- zabezpieczono dachy na wszystkich obiektach przynależnych do parafii,
dokonując ich renowacji, umacniano dachówki i gonty, wymieniono przeciekające
rynny
- uporządkowano teren wokół kościoła parafialnego w formie karczowania
krzewów, a od strony północnej zrobiono nowe skarpy, ułożono nowy chodnik,
wykonano zejścia oraz przywieziono 60 wywrotek ziemi i zniwelowano teren. Te
ciężkie prace wykonali emeryci, renciści a także powodzianie z parafii Przyborów
- ułożono na nowo chodniki i położono 320 m2 polbruku przed wejściem do
kościoła parafialnego oraz od wejścia z zakrystii do plebani
- dokonano izolacji fundamentów plebani
- od strony zachodniej posesji uporządkowano teren oraz wykonano nowy
parking wraz z drogą dojazdową do garaży, ok. 250 m2 powierzchni utwardzonej
- wykonano także kapitalny remont plebani w formie wymiany instalacji
elektrycznej, CO i podłogi, renowacji i malowania ścian, wyremontowano 3 pokoje
mieszkalne i łazienki, kuchnię i sanitariaty, zakupiono nowe meble do pokoi i
kancelarii
- porządkowano pomieszczenia piwniczne odgrzybiając ściany, wymieniając
instalację elektryczną, rury oraz izolację a także położono nowe tynki na
ścianach
- porządkowano Dom Parafialny, w którym mieszkały siostry zakonne
- zasadzono krzewy na terenach przykościelnych
- mieszkańcy ul Kościelnej ufundowali do kościoła pw. Św. Apostołów Piotra
i Pawła nową radiofonizację, której koszt wyniósł 1200 zł
- w kościele filialnym w Chlastawie zamontowano elektroniczny system
antywłamaniowy i przeciwpożarowy. Wykonano także tabernakulum, zakupiono nową
puszkę i wykonano gonty na bramie przykościelnej zwanej popularnie dzwonnicą.
Ogólny koszt tych prac wyniósł około 26.000 zł.
Nowy polbruk przed kościołem parafialnym VIII.1997 r.
fot.archiwalna
Na postęp i realizację wyżej wymienionych prac miał osobisty wpływ
ówczesny Burmistrz Miasta i Gmi-ny Wiesław Czyczerski oraz kierownik
urzędu Stanisław Jakimczuk.
W lipcu 1997 r. przez nasz kraj przechodzi fala powodziowa, która
spowodowała wiele nieszczęścia, szczególnie w zachodniej części kraju. Wielu
ludzi utonęło i wielu straciło dobytek całego życia. 18,19 i 20 lipca 1997 r. po
Mszach św. grupa modlitewna Wspólnoty Królowej Pokoju prowadziła Różaniec
i Adorację Najświętszego Sakramentu prosząc Pana Boga o wstrzymanie fali
powodziowej w Polsce i polecając opiece Matce Bożej wszystkich zrozpaczonych
powodzian.
27
lipca 1997 r. parafia przyjęła 60 powodzian z Przyborowa, którzy zamieszkali
w samorządowym przedszkolu. Ks. Proboszcz Andrzej Szewciw ogłosił parafianom,
aby wspomóc ich produktami, które można było przynosić na czas ich pobytu w
Zbąszynku. Pełne koszty pobytu pokrywała kasa miejska, natomiast powodzianie
pracowali fizycznie przy terenach kościelnych.
W dniach od 11 do 19 sierpnia 1997r. Wspólnota
Królowej Pokoju zorganizowała II pielgrzymkę do Sanktuarium Królowej Pokoju w
Medjugorje w Bośni i Hercegowinie. Głównymi organizatorami pielgrzymki byli:
Bernadetta Bordych i Jerzy Ganecki. Na pielgrzymkę pojechało 47 osób, a
duchowym opiekunem był ks. Dariusz Mikicuk, który po pielgrzymce przybył
do naszej parafii jako wikariusz i stał się przewodnikiem duchowym wspólnoty.
Pielgrzymi w Medjugorje.
fot. archiwalna W sierpniu 1997 r. następuje zmiana na stanowisku wikariusza parafii, do
Parafii w Nowej Soli odchodzi ks. Janusz Brembor. Do pracy w parafii przychodzi
na etat dwóch wikariuszy: wspomniany wyżej ks. Dariusz Mikiciuk i
ks. Jerzy Krauze.
Obowiązki nowego kościelnego od sierpnia 1997 r. podejmuje Stanisław
Paluch, a po jego rezygnacji od maja 2000 r. - Edmund Łukaszyk.
Od 1 września 1997 r. z inicjatywy ks. Proboszcza Andrzeja Szewciwa, każdy
wtorek stał się dniem Królowej Pokoju. W czasie Mszy św. grupa modlitewna
włączała się w czytanie Liturgii Słowa, śpiewanie psalmu oraz po Komunii Św.–
modlitwy dziękczynienia. Kapłan wygłaszał krótką homilię nawiązując do czytań i
Ewangelii.
Wspólnota otrzymała też od ks. Proboszcza pomieszczenie na terenie
Kościoła, w którym przechowywany jest sprzęt muzyczny. Własnymi środkami
wyremontowała te pomieszczenie, zmieniając tam instalację elektryczną, izolując
i podwyższając posadzkę klockami betonowymi, ponieważ stała tam woda. Następnie
wymalowano to pomieszczenie i położono wykładzinę. Grupa modlitewna „własnymi
środkami i siłami”, dzięki życzliwości i dobroci wielu ludzi, przy olbrzymim
zaangażowaniu Zenona Nowaczyka zorganizowała sprzęt muzyczny (wzmacniacz,
kolumny głośnikowe, mikser, mikrofony, stojaki, przewody, gitarę itp.), który
wykorzystywano przy wspólnotowych modlitwach w kościele i przy wyjazdach na
modlitwy do innych miejscowości.
11 października 1997 r. rozpoczął się sześciotygodniowy kurs
przedmałżeński, w którym uczestniczyło 60 osób. Nauki prowadzili ks.
Proboszczowie z naszego Dekanatu.
04.10.1997 r. Sakramentu małżeństwa Ewie i Jarosławowi Springer udzielają
nowi wikariusze ks. Jerzy Krause i ks. Dariusz Mikiciuk
fot. Krystyna Peczyńska
31 października 1997 r. Wspólnota Królowej Pokoju przygotowała uroczystość
pożegnania Księży Misjonarzy o. Krzysztofa i Józefa Białasików oraz
ks. Piotra Pieniężnego wyjeżdżających na misje do Boliwii. Przed Mszą św.
odmawiano wspólnie Różaniec Różaniec różnych językach (polskim, łacińskim,
hiszpańskim, chorwackim i języku plemienia indiańskiego), uroczystą Mszę św.
sprawowali ks. misjonarze, którzy na pożegnanie otrzymali od Wspólnoty skromne
pamiątki z wizerunkami Królowej Pokoju.
16 listopada 1997 r. ks. Proboszcz Andrzej Szewciw zaprosił do świątyni
E. Neubergera. Podczas Mszy św. dzielił się on swoimi przeżyciami jako
świadka Jehowy, który po 16 latach powrócił na łono Kościoła.
Od 07 grudnia 1997 r. w pierwszą niedzielę miesiąca przed Mszą św. o
godzinie 10,30 Wspólnota Królowej Pokoju rozpoczęła prowadzenie Adoracji
Najświętszego Sakramentu, podczas której są rozważane Słowa zawarte w Piśmie
Św., odmawiana jest także Koronka prosząc o miłosierdzie Boże dla rodzin, dla
Parafii, Ojczyzny i całej ludzkości. Wszystkie rozważania przeplatane są
pieśniami śpiewanymi przez Wspólnotowy zespół.
13 grudnia 1997 r. oddano do użytku w kościele parafialnym nową
radiofonizację wykonaną przez firmę Franke&Partner Elektronik GmbH Koln.
Aparatura tak wysokiej klasy znacznie poprawiła słyszalność w świątyni i
skutecznie przyczyniła się do lepszego zrozumienia przekazywanych treści. Koszt
tego przedsięwzięcia wyniósł 14643 zł, z czego 8500 zł pokryli sponsorzy a
resztę sumy musiała pokryć parafia ze środków własnych.
04 stycznia 1998 r. w naszej Parafii gościł Biskup Diecezjalny Adam
Dyczkowski, który po odprawieniu Mszy św. uczestniczył w spotkaniu
opłatkowym z radnymi, pracownikami Urzędu Miasta i Gminy w Zbąszynku oraz
katechetami. Natomiast 06 stycznia 1998 r. Ks. Proboszcz Andrzej Szewciw w
kościołku w Chlastawie odprawił uroczystą Mszę św. w intencji Bractwa Kurkowego,
po czym odbyło się spotkanie opłatkowe w Zbąszynku.
19 stycznia 1998 r. Wspólnota Królowej Pokoju zorganizowała autokarową
pielgrzymkę do Poznania, do Kościoła oo. Dominikanów. W pielgrzymce
uczestniczyło 40 osób. W kościele oo. Dominikanów odbyło się spotkanie z
Franciszkaninem z Medjugorie, dr pedagogiki religijnej o. Slavko Barbarićem,
autorem wielu książek o Medjugorje. Pielgrzymi uczestniczyli w modlitwie
Różańcowej, Mszy św. i Adoracji Najświętszego Sakramentu.
O. Slavko Barbarić OFM.
fot. Jerzy Ganecki Podczas ferii zimowych w lutym 1998 r. parafia była współorganizatorem
zimowiska przy Ośrodku Opieki Społecznej dla dzieci niepełnosprawnych i przy
Ośrodku Sportu i Rekreacji dwutygodniowych półkolonii.
W
lutym 1998 r. dzięki staraniom Jana Rybaka ze Zbąszynia, Zdzisława
Frącek z Nowego Tomyśla i Jana Mazura z naszej parafii po 49 latach
wyzłocone zostało Tabernakulum w świątyni parafialnej. Prace zostały wykonane bezpłatnie przez firmę z Nowego Tomyśla.
Od lipca 1997 r. do 22 lutego 1998 r. wydatki wyniosły 51452, 50 zł;
wierni zaś wpłacili 17000 zł. Ks. Biskup, widząc potrzeby parafii, przeznaczył
na jej potrzeby 5000 zł.
16 lutego 1998 r. Wspólnota Królowej Pokoju reaktywowała (zainicjowany
przez Episkopat, a podjęty przez ks Proboszcza J. Ferensowicza 07.I.79r.),
każdego 16- go dnia miesiąca - Dzień modlitw w intencji Ojca Św. Jana Pawła II.
Odmawiano Różaniec, a poszczególne tajemnice przeplatano rozważaniami Jana Pawła
II z jego encyklik, homilii itp. Modlitwy te trwają po dzień dzisiejszy
Natomiast od pierwszej soboty maja 1998 r. po porannej Mszy św. Wspólnota
Królowej Pokoju rozpoczęła odmawianie Różańca jako Akt Wynagrodzenia
Niepokalanemu Sercu Maryi za wszystkie zniewagi oraz grzechy całego świata.
Odmawianie Różańca w pierwszą sobotę miesiąca jest także realizacją zobowiązania
Parafii wobec Matki Bożej podczas nawiedzenia Jej w znaku Figury Fatimskiej w
dniu 07.06.1996 r.
W dniach 10– 12 maja 1998 r. w naszej parafii miała miejsce wizytacja
duszpasterska, którą przeprowadził ks. Biskup Paweł Socha.
Czcigodnego gościa powitali chlebem i solą ks. Proboszcz Andrzej Szewciw i
Burmistrz Miasta i Gminy Zbąszynek Wiesław Czyczerski.
%20Nr%205.jpg)
Powitanie ks. biskupa Pawła Sochy przez burmistrza Wiesława Czyczerkiego.
fot. archiwalna
30
maja 1998 r. nasz kolejny parafianin o. Mateusz Tomasz Fleiszerowicz OFM
przyjął we Wrocławiu święcenia kapłańskie z rąk ks. Biskupa pomocniczego
Archidiecezji Wrocławskiej Jana Tyrawy. To z kolei piąty
kapłan pochodzący naszej parafii. Po ukończeniu Liceum Ogólnokształcącego w
Świebodzinie w 1990 r. wstąpił on do Zakonu Braci Mniejszych (Franciszkanów)
prowincji Św. Jadwigi we Wrocławiu. W 1990r. odbywał Postulat w Borkach Wielkich
i Głubczycach, był to dla o. Mateusza czas rozpoznawania i wyboru życia
franciszkańskiego. Następnie, w 1991r., odbywał Nowicjat w Borkach Wielkich,
roczne „rekolekcje”, które kładą nacisk na życie
braterskie we wspólnocie, na poznanie siebie i powołania Bożego, a także na
odkrycie charyzmatu Franciszka i stanie się prawdziwym zakonnikiem.
%20Nr%206.jpg)
O. Mateusz
Fleiszerowicz z rodzicami przed Mszą prymicyjną.
fot. archiwalna
W
latach 1992– 1997 o. Mateusz kontynuował naukę w Wyższym Seminarium Duchownym
OFM w Kłodzku i 08 grudnia 1996 roku złożył tam Śluby Wieczyste. W 1998 r.
ukończył studia z zakresu teologii w Wyższym Seminarium Duchownym we Wrocławiu
i uzyskał tytuł mgr teologii.
31 maja 1998 r o godz. 11,00. o. Mateusz odprawił Mszę św. prymicyjną w
naszej parafialnej świątyni w Zbąszynku. Przed udaniem się na Mszę św.
parafianie zebrali się przed blokiem przy ul. Wojska Polskiego, gdzie mieszkał
o. Mateusz. W tym miejscu rodzice Franciszka i Józef Fleiszerowiczowie
pobłogosławili swojego syna – kapłana, po czym odbyło się procesyjne przejście
prymicjanta do świątyni parafialnej. We Mszy św. obok najbliższych uczestniczyli
zaproszeni goście, bracia Franciszkanie, którzy przybyli z odległych stron
Dolnego Śląska oraz licznie zgromadzeni zbąszyneccy parafianie. Homilię wygłosił
o. Wojciech Piętowski OFM.
Po Mszy św. o. Mateusz udzielał zebranym parafianom kapłańskiego
błogosławieństwa i rozdawał na pamiątkę tradycyjne obrazki prymicyjne. Na nich
zapisał Słowa z Ewangelii św. Jana 15,16 „Nie wyście Mnie wybrali, ale ja was
wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili…”…”Wszystkim,
których spotykam na mej drodze– Błogosław Panie”.
%20Nr%207.jpg)
Msza św. prymicyjna w kościele
parafialnym o. Mateusza Fleiszerowicza 31.V.1998r.
fot. archiwalna
Po święceniach kapłańskich, przez 2 lata o. Mateusz pracuje jako wikariusz
parafialny w Borkach Wielkich, by w 1999 r. pełnić również funkcję vice-magistra
nowicjatu w Borkach Wielkich. W 2000r. podjął studia na KUL-u w Lublinie –
Wydział Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji, z zakresu prawa kanonicznego.
W 2003 r. zdobył licencjat kanoniczny z prawa kanonicznego i do września 2006
mieszkał r. w Borkach Wielkich. Od października 2006 r. jest doktorantem KUL
prawa kanonicznego, a miejsce pobytu to Klasztor Franciszkanów w Kłodzku.
29 czerwca 1998 r. w uroczystość odpustową św. Apostołów Piotra i Pawła w
kościółku filialnym miała miejsce uroczystość, na która przybył ks. Biskup
Edward Dajczak. Do tego dnia zostały zakończone prace remontowe w
prezbiterium. Mieszkańcy ul. Kościelnej zamontowali z płyt granitowych stół
pański i ambonkę. W prezbiterium po obu stronach krzyża zawieszono obrazy
namalowane w Rzymie. Jeden obraz przedstawia Matkę Bożą Nieustającej Pomocy, a
drugi św. Apostołów Piotra i Pawła. Przed prezbiterium z lewej strony w małym
ołtarzyku zawisł trzeci nowy obraz - Jezusa Miłosiernego. Fundatorką jednego
z obrazów jest Weronika Mazurowska z USA. W czerwcu również ułożono wokół
kościółka 120 m2
polbruku.
Mszy św. w uroczystość św. Apostołów Piotra i Pawła przewodniczył
ks. Biskup Edward Dajczak, a w kon-celebrze Najświętszą Ofiarę
sprawowali ks. Proboszcz Andrzej Szewciw i o. Mateusz Fleiszerowicz. Ks. Biskup
Edward Dajczak poświęcił zmodernizowane prezbiterium i nowe obrazy.
Poświęcenie prezbiterium, ks. biskup
Edward Dajczak, o. Mateusz Fleiszerowicz.
fot. archiwalna W
1998 r. Wspólnota Królowej Pokoju na zaproszenie księży Proboszczów podejmuje
również wyjazdy do innych parafii. Tam wraz z wiernymi wspólnie modlą się o
pokój na świecie, w Ojczyźnie, parafiach, Kościele, rodzinach i w ludzkich
sercach. Odmawiane są wszystkie części Różańca św., uczestniczą we Mszy św. jako
centrum wieczoru modlitw oraz prowadzą Adorację Najświętszego Sakramentu.
Przedstawiciele Wspólnoty Królowej Pokoju wyjeżdżali swoimi pojazdami i modlili
się w następujących Parafiach: w Dąbrówce Wlkp, Przyprostyni, Kargowej,
Świebodzinie i Międzychodzie.
Pod koniec sierpnia 1998r. odchodzą z naszej parafii księża wikariusze.
Ks. Dariusz Mikiciuk został przeniesiony do parafii w Sulechowie, a ks. Jerzy
Krauze do parafii w Brodach Żarskich. Do pracy w naszej parafii zostają
skierowani nowi wikariusze ks. Krzysztof Kwaśnik i ks.
Bronisław Kotwica.
W naszej parafii rozpoczynają również posługę organiści grając na organach
elektronicznych: Beata Lisek i Andrzej Kostrzewski.
W święto Podwyższenia Krzyża 14.09.1998 r. po raz pierwszy w naszej
parafii odbyła się Droga Krzyżowa, która przeszła ulicami miasta. Procesja
zmierzała ulicą Krótką, następnie Wojska Polskiego, przez Plac Dworcowy, Lipową
i jej zakończenie Mszą św. nastąpiło przy Kościele pw. Świętego Piotra i Pawła w
Zbąszynku. Podczas każdej stacji Drogi Krzyżowej poszczególne grupy działające w
parafii czytały rozważania i niosły specjalnie przygotowany na to święto
drewniany krzyż.
We wrześniu 1998 r. parafia przeprowadziła akcję „Maria”, która polegała
na zbiórce środków na leczenie ciężko chorej Marii. Ponadto także w tym miesiącu
nasz parafianin Antoni Kratowicz ufundował krzewy, które państwo
Wiśniewscy zasadzili w obejściu kościoła parafialnego oraz zakończono malowanie
plebani i założono nową bramę od strony ul. Długiej.
W październiku 1998 r. Andrzej Niemiec ofiarował materiał na obicie
wieży w kościółku w Chlastawie. W tym czasie dokonano tam także wymiany gontów
na dachu kościoła i wymieniono tarczę zegara. Prace te wykonała firma Józefa
Paczki.
W październiku 1998 r. grupa młodzieży i dzieci z naszej parafii pod
opieka ks. Krzysztofa Kwaśnika oraz katechetek Elżbiety Krzywak,
Barbary Zaremby i Wiolety Śmierzchalskiej- Wachocz spędziła 3 dni w
Karpaczu. Koszty wyjazdu pokryli sponsorzy. Natomiast w dniach 24– 30 stycznia
1999 r. w tym samym składzie opiekunów do Zakopanego i Krakowa pojechali
ministranci, schola i oaza. Podczas pobytu mieszkali w Zakopanem– Cyrhla i każdy
dzień górskiej wędrówki rozpoczynali wspólną Eucharystią w miejscowym kościółku.
06 stycznia 1999 r. w świątyni parafialnej odbył się koncert kolęd w
wykonaniu gości z Akademii Muzycznej z Wrocławia, a 10 stycznia koncertowali
uczniowie Szkoły Muzycznej ze Zbąszynia.
12 stycznia 1999 r po Mszy św. w salce Ośrodka Pomocy Społecznej odbyło
się spotkanie opłatkowe Wspólnoty Królowej Pokoju, w którym uczestniczył ks.
Proboszcz Kawę i smakowite ciasto przynieśli uczestnicy spotkania. W trakcie
spotkania, w którym wzięło udział około 80 osób, śpiewano kolędy, którym na
gitarze przygrywał Zenek Nowaczyk.
20 marca 1999 r., z inicjatywy jedenastoosobowej grupy, w naszej parafii
powstaje Parafialny Zespół Caritas, w skład którego weszli pracownicy służby
zdrowia, oświaty, emeryci, czyli Ci, którzy mieli rozeznanie w sytuacji
materialnej osób najuboższych, chorych i samotnych. Do pracy w grupie
charytatywnej zgłosiła się także chętna młodzież. Powołano Zarząd, w skład
którego weszli: przewodniczący– ks. Andrzej Szewciw, prezes– Iwona
Liman, wiceprezes– Alicja Olejniczak, sekretarz– Jadwiga Dec i
skarbnik– Dorota Szatkowska. Członkami PZC zostali: Ewa Zwiernik,
Irena Szlegiel, Elżbieta Krzywak, Krzysztof Krzywak, Barbara Zaremba i Wioleta
Śmierzchalska- Wachocz. Ustalono, że członkowie PZC sporządzą listę
potrzebujących w parafii, będą mieli comiesięczne dyżury na plebani w ostatni
czwartek miesiąca, zbiórka pieniędzy dla potrzebujących będzie odbywała się do
puszek w pierwszą niedzielę miesiąca po Mszach św., a środki będą pozyskiwane
również ze sprzedaży wielkanocnego chlebka miłości, świec wigilijnych, z ofiar z
Tygodnia Miłosierdzia i ze składek „Mój jeden złotych dla najbiedniejszych”.
Ustalono również, że będą organizowane paczki świąteczne oraz zaopatrywanie
biednych dzieci i młodzież w przybory i podręczniki szkolne.
W kwietniu 1999r. wykonano prace związane ze zmianą ogrodzenia obszaru
parafialnego oraz wysadzono tam 300 świerków. Ponadto około 400 świerków
wysadzono na terenie cmentarza oraz przy kościele pw. Św. Apostołów Piotra i
Pawła. Odmalowano także salkę w kościele parafialnym, a w Domu Parafialnym
naprawiono instalacje wodno- kanalizacyjną.
7/8 maja 1999 r. Edmund Białasik i Wspólnota Królowej Pokoju
zorganizowali parafialną pielgrzymkę do Częstochowy z okazji nawiedzenia naszej
Ojczyzny na Jasnej Górze– Matki Bożej z Nazaretu w znaku Jej figury. Pielgrzymkę
prowadził ks. Krzysztof Kwaśnik.
29
maja 1999 r. to kolejny, wielki dzień dla naszej parfii. W Bazylice
Archikatedralnej Łódzkiej z rąk Księdza Arcybiskupa Władysława Ziółka
święcenia kapłańskie przyjął nasz parafianin Robert Nowak. Ks. Robert
Nowak jest z kolei 6 kapłanem w historii naszej parafii. Msza prymicyjna
odbyła się 30 maja 1999 r. w trakcie Sumy o godz. 11,00. We Mszy św., oprócz
zaproszonych przez ks. Roberta gości, wziął udział także były nasz Proboszcz
ks. Prałat Kazimierz Dziedziak, a także przebywający na urlopie nasz
boliwijski misjonarz ks. Józef Białasik.
Ks. prymicjant
Robert Nowak.
fot. archiwalna
Uroczystość prymicyjna miała poniosły charakter. Przed Mszą św. w domu
przy ul. Długiej 36/4 błogosławieństwa synowi udzielili rodzice Irena i Jan
Nowakowie, skąd procesja wyruszyła do kościoła parafialnego. Trasa była
przepięknie udekorowana przez sąsiadów ks. prymicjanta. Grała także orkiestra
dęta, w której kiedyś grał na trąbce także ks. Robert. Warto również w tym
miejscu podkreślić, że bardzo często ks. Robert, kiedy był uczniem szkoły
średniej i potem klerykiem oprócz tego, że był ministrantem – grywał także na
trąbce hejnał z wieży kościelnej o godz.21,00 po zakończonym nabożeństwie
majowym.
%20Nr%2010.jpg)
Msza prymicyjna
ks. Roberta Nowaka (w środku). Ks. K. Dziedziak (z lewej) i ks. A. Szewciw
(z prawej).
Ks.
Robert swoją pierwszą pracę duszpasterską rozpoczął w Diecezji Łódzkiej
w parafii Wartkowice, a następnie został przeniesiony do Widawy. W 2003 r. w
Warszawie skończył Studia Podyplomowe i aktualnie przebywa na parafii Rzgów,
gdzie w dekanacie pełni także funkcję duszpasterza młodzieży.
W lipcu 1999 r. ks. Bronisław Kotwica zorganizował, po raz
pierwszy, obóz wędrowny dla młodzieży z parafii w góry Sudety. Opiekę
wychowawczą nad młodzieżą sprawowali także Halina Taczała i Mariusz
Graczyk z Zespołu Szkół Technicznych w Zbąszynku. Swoją siedzibę obozowicze
mieli w uroczym Schronisku pod Łabskim Szczytem. Zwiedzano Szklarską Porębę i
Karpacz, ale najatrakcyjniejszą formą była wspinaczka po górach. Wspinano się na
Śnieżkę, Szrenicę, na Chojnik, Sokolnik, Wielki Szyszak, Łabski Szczyt. Wspinano
się także pasmami górskimi na czeską stronę do źródła Łaby.
W wakacje 1999 r. wykonano prace remontowe wieży kościoła parafialnego, z
której sypał się tynk, a spadając mógł on zagrażać życiu wchodzącym do świątyni
wiernym.
Natomiast na kościele Św. Apostołów Piotra i Pawła zakończono położenie
nowego dachu. Koszt zakupu nowych dachówek wyniósł 20 000 zł, z czego Rada
Miejska zrefundowała 9 000 zł. Wykonano także nową elewację wieży, która bardzo
efektownie wyglądała po tym remoncie. Mieszkańcy ul. Kościelnej przeprowadzili
również kapitalny remont zakrystii w kościółku, którą odmalowano, położono tam
nowe płytki na podłogę oraz wyposażoną ją w nowe meble. Wymalowane zostało przez
nich także prezbiterium.
W wakacje też zabezpieczono kaplicę cmentarną przed włamaniem i dewastacją
oraz przeprowadzono prace remontowe pomieszczeń w Domu Parafialnym przeznaczone
dla użytku Caritas.
We wrześniu 1999 r. zamontowano jako pierwszy w dolnej części okna w
kościele parafialnym przy kaplicy chrztu witraż symbolizujący ten Sakrament.
Witraż wykonał nasz parafianin Zdzisław Lisek. W kolejnych latach jego
dziełem było wykonanie witraży w dolnych częściach okien obrazujących pozostałe
Sakramenty: Eucharystii, Pokuty, Bierzmowania, Kapłaństwa, Małżeństwa i
Namaszczenia Chorych.
Zdzisław Lisek w swoim warsztacie przy wykonywaniu witraży
fot. Jerzy Ganecki
Od
14– 16 października 1999 r. grupa dzieci i młodzieży pojechała na wycieczkę do
Kotliny Kłodzkiej. Opiekunami wycieczki byli: wikariusz ks. Krzysztof Kwaśnik
oraz katechetki: Barbara Zaremba i Wioleta Wachocz. Codziennie przed wyruszniem
na trasy górskie wszyscy uczestniczyli we Mszy św. Niezapomnianym przeżyciem
było dla uczestników wycieczki podziwianie piękna gór i skał na Szczelińcu.
Msza św. w
trakcie wycieczki
fot. archiwalna W dniach od 14- 28 października 1999 r. trwały prace upiększające naszą
świątynię, które polegały na wyłożeniu ścian bocznych marmurem i poszerzeniu
ołtarza głównego na wysokość 2,5 m poprzez wyłożenie go również płytami
marmurowymi. Płyty marmurowe przywieziono z Włoch z Travertino Nawona, a koszt
marmuru wyniósł 11 000 złotych. Kwotę tę częściowo pokrył Dar Ołtarza dzieci pierwszokomunijnych, ale parafia musiała zapłacić jeszcze kwotę w wysokości 7
000 złotych.
Urządzono także w bocznej części kościoła po prawej stronie, w miejscu
dotychczasowego ołtarzyka Matki Bożej Nieustającej Pomocy, kaplicę chrztu.
Ścianę wyłożono płytami marmurowymi, wykonano podwyższoną podłogę, która została
wyłożona również marmurem. Na niej ustawiono chrzcielnicę, a na ścianie
wyłożonej płytkami zawisł duży obraz przedstawiający Chrzest Pana Jezusa,
którego udziela św. Jan w Jordanie.
Ważnym
wydarzeniem w życiu parafii był fakt sprowadzenia z Włoch, w 1999 r. przez ks.
Proboszcza Andrzeja Szewciwa, Relikwii Błogosławionego o. Pio.
Relikwie
Błogosławionego o. Pio
fot.
archiwalna
12 listopada
1999 r. podczas Mszy św. o godz. 18,00 ks. Bp Edward Dajczak udzielił 98
młodym ludziom Sakramentu Bierzmowania. Po raz pierwszy w naszej parafii
młodzież przed otrzymaniem Sakramentu Bierzmowania przechodziła 2- letni okres
formacyjny w ramach spotkań ogólnych i grup domowych, które prowadzili
animatorzy. Opiekę duchową w przygotowaniu młodzieży sprawował wikariusz ks.
Krzysztof Kwaśnik.
12.XI.1999 r.
Dary ołtarza od młodzieży bierzmowanej odbiera ks. Bp Edward Dajczak
fot. archiwalna
W noc
wigilijną Bożego Narodzenia 24 grudnia 1999 r. byliśmy świadkami i uczestnikami
niezwykłego wydarzenia w historii Kościoła, który należy tu odnotować. O
godzinie 23,25 Ojciec Święty Jan Paweł II, tuż przed rozpoczęciem
Mszy świętej popchnął Drzwi Święte w Bazylice Watykańskiej, które członkowie
Gwardii Szwajcarskiej otworzyli na oścież. Następnie Papież uklęknął w progu
świątyni i pogrążył się w modlitwie. Po ceremonii otwarcia Drzwi Świętych,
symbolizujących bramę, którą dla nas wierzących jest Jezus Chrystus, ogłosił
Wielki Jubileusz Roku 2000. Zachęcił wszystkich do radosnego
wkroczenia w rzeczywistość Zbawienia. „Oto jest Brama Pana, przez Nią
wejdą sprawiedliwi” – powiedział Ojciec Święty, cytując słowa psalmu.
Jan Paweł II mówił: „Przez Chrystusa, jedyną świętą Bramę do Ojca, której
obrazem są te Drzwi przez nas przekraczane, wchodzimy w nowe tysiąclecie,
zakotwiczeni w Jego zbawczym Słowie. Rozpalone zostają na nowo lampy wiary, z
radosnym śpiewem w naszych sercach i na naszych ustach”. Ceremonię otwarcia
Drzwi transmitowano drogą satelitarną na żywo do 58 krajów świata.
Jubileusz w
tradycji Kościoła ma ogromne znaczenie. Już za czasów Starego Testamentu
Izraelici świętowali Rok Jubileuszowy. Do jego istoty należało wzajemne
pojednanie, wielkoduszne darowanie długów i uwolnienie niewolników. Kościół,
począwszy od 1300 roku, ogłaszał systematycznie Rok Jubileuszowy. Fakt ten
przypominał Ojciec Święty w bulli Incarnationis mysterium ogłaszającej
Wielki Jubileusz 2000: „Wracamy myślą do roku 1300, gdy papież Bonifacy VIII
spełniając pragnienie całego ludu rzymskiego, otworzył uroczyście obchody (...)
Jubileuszu (...). Zgodnie z dawną tradycją szczodrego udzielania rozgrzeszeń
i odpustów tym, którzy w Wiecznym Mieście nawiedzali Bazylikę Św. Piotra,
zechciał udzielić z tej okazji nie tylko jeszcze obfitszego, ale jak
najpełniejszego odpuszczenia wszystkich grzechów. Od tamtego czasu Kościół
zawsze obchodził Jubileusz jako ważny etap swojej wędrówki ku pełni w
Chrystusie”.
Drzwi Święte
są symbolem Jezusa, który powiedział: „Ja jestem bramą” (J 10,7). Obecnie
istniejące Drzwi Święte w Bazylice św. Piotra są darem katolików szwajcarskich
jako dziękczynienie Bogu za to, że uratował Szwajcarię od okrucieństw i
nieszczęść II wojny światowej. Zainstalowano je i otwarto w związku z
Jubileuszem Roku 1950.
Przez cały
okres trwania Jubileuszu wierni mogli korzystać obficie z daru Odpustu
Jubileuszowego, który można było ofiarować za dusze zmarłe, za siebie samego i
za innych. Odpust można było go uzyskać tylko raz w ciągu dnia, pod warunkiem
odprawienia spowiedzi sakramentalnej, przyjęcia Komunii św. oraz odmówienia
modlitwy w intencjach Ojca Św. a także poprzez uczynki miłosierdzia i akty
pokuty. Ponadto Odpust Jubileuszowy można było uzyskać także poprzez pielgrzymkę
do Bazylik patriarchalnych w Rzymie i Ziemi Świętej, we wszystkich kościołach
partykularnych, do kościoła katedralnego lub do innych kościołów i miejsc
wyznaczonych przez Ordynariusza. Należało także podczas tej pielgrzymki wziąć
udział w nabożeństwie liturgicznym albo w jakiejś innej pobożnej praktyce,
odmawiając na koniec Ojcze Nasz, wyznanie wiary i modlitwę do NMP. W naszej
Diecezji zielonogórsko-gorzowskiej Ordynariusz ks. Biskup dr Adam Dyczkowski
wyznaczył 12 świątyń jubileuszowych tj. katedrę pw. Wniebowstąpienia NMP w
Gorzowie, kontrkatedrę pw. Św. Jadwigi w Zielonej Górze, sanktuaria w Rokitnie,
Grodowcu i Otyniu a także kościoły pw. Św. Jana Chrzciciela w Międzyrzeczu, Św.
Mikołaja w Głogowie, Św. Jadwigi w Krośnie, Św. Stanisława we Wschowie,
Najświętszego Serca Pana Jezusa w Rzepinie, Wniebowzięcia NMP w Żarach i w
naszym dekanacie w kościele Św. Wawrzyńca w Babimoście.
13 maja 2000
r. w 83 rocznicę objawień Matki Bożej w Fatimie przed rozpoczęciem nabożeństwa
majowego o godz. 20,00 Wspólnota Królowej Pokoju modliła się na różańcu
o nawrócenie grzeszników w naszych rodzinach, parafii, Ojczyźnie i na całym
świecie.
20 maja 2000
r. Wspólnota Królowej Pokoju zorganizowała wyjazd do kościoła jubileuszowego w
Babimoście na wspólne modlitwy i zaproszenie Proboszcza parafii ks. Edwarda
Napierały oraz grupy wiernych z tej parafii. O godzinie 17,00 rozpoczął się
różaniec, następnie nabożeństwo majowe i o godz. 18,00 Msza św. Po jej
zakończeniu adorowaliśmy Pana Jezusa rozważając i śpiewając pieśni, które
śpiewał i grał Wspólnotowy zespół muzyczny.
W miesiącach wiosennych 2000 r. wykonano elewację na kościele filialnym
Św. Apostołów Piotra i Pawła. Efektem tych prac była piękna w kolorze jasnej
żółci elewacja kościółka.
W
dniach 15- 28 lipca 2000 r. ks. Bronisław Kotwica zorganizował II obóz
wędrowny dla młodzieży po Górach Bialskich leżacych w paśmie Sudeckim. Obóz był
organizowany wspólnie przez parafię i Zespół Szkół Technicznych w Zbąszynku. Na
obóz pojechało 26 osób, a wychowawcami obozu poza księdzem byli: Halina
Taczała, Jan Mazurek i Jan Greczycho. Wszyscy mieszkali w pięknym schronisku
„Chatka Cyborga” w Bielicach koło Stronia Śląskiego. Młodzież codziennie
uczestniczyła we Mszy św. w kościółku w Bielicach będący kościołem filialnym
Parafii w Nowym Gierałtowie. Dwa tygodnie obozu wypełnione było pokonywaniem
szlaków Gór Bilaskich , tak mało zanych w Polsce. Wspinano się na Postawną oraz
przez Śnieżnik do Przełęczy Płoszyna. Pokonywano trasy: z Nowego Gierałtowa na
Czernicę i Przełęcz Suchą do doliny Bielawki, z Kamienicy do Schroniska na Hali
pod Śnieżnikiem i ze Śnieżnika do Płoszyny. Wielkim przeżyciem był wyjazd
autokarem do Masywu Śnieżnika na Puchaczówkę, skąd wyciągiem krzesełkowym na
Czarną Górę i przejście do Iglicznej. Tam zwiedzano Sanktuarium Matki Bożej
Śnieżnej w Iglicznej, skąd było zejście do Międzygórza– podziwiając po drodze
piękny wodospad Wilczki. Zorganizowano też wycieczkę po górach po stronie
czeskiej z Nowej Morawy przez Przełęcz Płoszczyca do Starego Mesta. Obozowicze
zwiedzali także Jaskinię Niedźwiedzią i Kłodzko. Na zakończenie obozu młodzież
otrzymała odznaki, które zdobyła uzyskując odpowiednią ilość punktów: popularną,
małą brązową, małą srebrną i małą złotą Górską Odznakę Turystyczną PTTK.
%20Nr%2018.jpg)
„Chatka cyborga”- obozowe
schronisko.
fot. Halina Taczała 26 sierpnia
2000 r. z naszej parafii odchodzi, ks. Bronisław Kotwica, który przeszedł do
rozbudowującej się parafii w Głogowie pw. Miłosierdzia Bożego. W jego miejsce
przyszedł nowy wikariusz ze Wschowy ks. Jarosław Paprocki.
25 października 2000 r.
podczas Wieczoru Modlitw Wspólnoty Królowej Pokoju po raz pierwszy w naszej
parafii uczczono przywiezione przez ks. Proboszcza Andrzeja Szewciwa relikwie
błogosławionego o. Pio. Po Mszy św. ks. Krzysztof Kwaśnik prowadzący Wieczór
Modlitw odczytał modlitwę o uzdrowienie duszy i ciała. Po tej modlitwie ks.
Krzysztof odmówił koronkę do Najświętszego Serca Jezusa, którą kiedyś modlił się
o.Pio. Po ich zakończeniu wszyscy zgromadzeni w świątyni wierni podchodzili do
ołtarza i całowali relikwie o. Pio. Był to bardzo wzruszający moment i wiara
zgromadzonych, że nowy patron naszej parafii, czczony w tej formie, będzie
wstawiał się przed tronem Bożym w prośbach modlących się.
 W okresie Wielkiego Postu 2001 r. Proboszcz parafii ks. Kanonik Andrzej
Szewciw zakupił także do świątyni parafialnej nowe stacje Drogi Krzyżowej.
Poszczególne stacje Drogi Krzyżowej ufundowali następujący ofiarodawcy: I
stacja– Maria Mazurek, II stacja– rodzina ks. Roberta Nowaka, rodzice
i bracia, III stacja– rodzina Łukaszyków, IV stacja– Zofia
Spychała, V i XI stację– ks. Robert Kornecki, VI stacja– rodzina
Kufel, VII stacja– Animatorzy Bierzmowania, VIII stacja– I Róża
Ojców Żywego Różańca, IX i XIII stacja– Wspólnota Królowej Pokoju, X
stacja– Stanisława i Bogdan Junikowie, XII stacja- Elżbieta i
Krzysztof Krzywakowie, XIV stacja– Helena i Jan Sowa.
26 kwiecień 2001 r. zapisał się złotymi zgłoskami w historii naszej
parafii. W tym dniu ks. Biskup Paweł Socha dokonał poświęcenia pomnika
Chrystusa Odkupiciela z okazji Jubileuszu 2000 lat chrześcijaństwa.
Pominik Chrystusa Odkupiciela stanął na placu kościelnym– kościoła pw. Św.
Apostołów Piotra i Pawła. Został on postawiony w 10 miesięcy od podjęcia
decyzji budowy. 446 parafian złożyło ofiary na budowę pomnika , na łączną kwotę
11.528 zł. Jest to jedno z pięknych dzieł, jakie powstało za kadencji Proboszcza
ks. Kanonika Andrzeja Szewciwa.
Poniżej w całości istniejący Milenijny
Akt Poświęcenia, który dokładnie wyraża cel budowy, inicjatorów, fundatorów i
wykonawców poszczególnych prac:
29 czerwca
2001 r. w święto Apostołów św. Piotra i Pawła w małym kościółku odbyło się
pożegnanie Proboszcza ks. Kanonika Andrzeja Szewciwa. Ks. Dziekan Antoni
Sroka odczytał dekret ks. Biskupa Ordynariusza Adama Dyczkowskiego, który
przychylił się do prośby ks. Proboszcza i przeniósł go do diecezji Witebsk na
Białorusi, gdzie będzie pomagał tamtejszemu biskupowi. Tak więc po 4 latach
pracy duszpasterskiej w naszej parafii ks. Andrzej Szewciw został przeniesiony
na Białoruś. Delegacje parafialne pożegnały kwiatami odchodzącego Proboszcza.
Galeria zdjęć |
